Recognition of Teachers’ Unions : ఎన్నికల ద్వారా ప్రాతినిధ్యం.. పారదర్శకతతో గుర్తింపు.. బాధ్యతతో నాయకత్వం ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థలో ఏ సంస్థకైనా ప్రాతినిధ్యం అనేది ప్రజల విశ్వాసం నుంచి రా వాలి. ఆ ప్రాతినిధ్యానికి ఎన్నికలు వునాది కావాలి. ఎన్ని కైన ప్రతినిధులు తమను ఎన్నుకున్నవారికి జవాబుదారీగా ఉండాలి. ఈ సూత్రం ప్రతి వ్యవస్థకూ వర్తించినప్పుడు, వేలాది మంది ప్రభుత్వ ఉపాధ్యాయుల తరఫున మాట్లాడే ఉపాధ్యాయ సంఘాలకు కూడా ఇదే విధానం ఎందుకు వర్తించకూడదు? ప్రస్తుతం ఆంధ్రప్రదేశ్లో ఉపాధ్యాయ సంఘాల గుర్తింపు, జాయింట్ స్టాఫ్ కౌన్సిల్లో ప్రాతి నిధ్యం, సభ్యత్వ నిర్ధారణ, సంఘ నాయకులకు కల్పిస్తున్న ఓ.డి. సౌకర్యాల విషయంలో సమగ్రంగా చర్చించాల్సిన అవసరం ఎంతైనా ఉంది. ప్రభుత్వ ఉపాధ్యాయుల సమ స్యలను పరిష్కరించడంలో సంఘాల పాత్ర ఎంతో కీలక మైనది. ఉపాధ్యాయుల హక్కులను కాపాడటం, సర్వీసు సమస్యలను ప్రభుత్వం దృష్టికి తీసుకెళ్లడం, బదలీలు, పదో న్నతులు, వేతనసంబంధిత సమస్యలు, పెండింగ్ బకాయిలు వంటి అంశాలపై పోరాడటం సంఘాల ప్రధాన బాధ్యత. అదే సమయంలో ప్రభుత్వ విద్యావ్యవస్థలోని లోపాలను గుర్తించి, విద్యార్థుల అభ్యసన ప్రమాణాల పెంపునకు నిర్మా ణాత్మక సూచనలు చేయడం కూడా వాటి బాధ్యతే. అయితే ఈ బాధ్యతలను నిర్వర్తించే సంఘాలకు గుర్తింపు కల్పించే విధానం ఎంతవరకు పారదర్శకంగా ఉంది అనేది ఇప్పుడు ఆలోచించాల్సిన ప్రశ్న. ప్రస్తుతం రాష్ట్రంలో వివిధ పేర్లతో, వివిధ భావజాలాలతో అనేక ఉపాధ్యాయ సంఘాలు పని చేస్తున్నాయి.

Recognition of Teachers’ Unions : సభ్యత్వ జాబితాల ఆధారంగా గుర్తింపు
సంఘాన్ని ఏర్పాటు చేసుకోవడం, రిజిస్ట్రేషన్ పొందడం ప్రతి ఒక్కరికీ ఉన్న హక్కు కానీ ఒక సంఘం రిజిస్ట్రేషన్ పొందడం వేరు, ప్రభుత్వ గుర్తింపు పొందడం వేరు. ప్రభుత్వ గుర్తింపుపొందిన సంఘాలకు ప్రత్యేక ప్రాతి నిధ్యం, చర్చల్లో పాల్గొనే అవకాశం, కొన్ని పరిపాలనా సౌక ర్యాలు లభిస్తున్నప్పుడు వాటికి కొన్ని నిర్దిష్టమైన అర్హతలు ఉండాలి కదా! ఆ సంఘంలో వాస్తవంగా ఎంతమంది సభ్యులున్నారు? సభ్యత్వ రుసుము చెల్లించిన ఉపాధ్యాయు ల సంఖ్య ఎంత? సమర్పించిన సభ్యత్వ జాబితాలను ఎవరు ధ్రువీకరిస్తున్నారు? ఒకే ఉపాధ్యాయుడు ఒకటి కంటే ఎక్కువ సంఘాల్లో సభ్యుడిగా చూపించబడకుండా ఎలాంటి నియంత్రణ ఉంది? ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానం చెప్పే పారదర్శకమైన వ్యవస్థ అవసరం. కేవలం సంఘాల నాయకులు ప్రభుత్వానికి సమర్పించే సభ్యత్వ జాబితాల ఆధారంగా గుర్తింపు కల్పించడం కంటే, స్వతంత్ర సంస్థ ద్వారా సభ్యత్వాన్ని ధ్రువీకరించే విధానం ఉండాలి. ప్రతి ఉపాధ్యాయుడి ఉద్యోగ గుర్తింపు ఆధారంగా, వ్యక్తిగత వివరాల గోప్యతను కాపాడుతూ సభ్యత్వాన్ని పరిశీలించ వచ్చు. అవసరమైతే రహస్య బ్యాలెట్ ద్వారా ఏ సంఘానికి ఎంతమంది ఉపాధ్యాయుల మద్దతు ఉందో నిర్ధారించవచ్చు. అప్పుడు మాత్రమే నిజమైన సభ్యత్వ బలం ఏమిటో స్పష్ట మవుతుంది. జాయింట్ స్టాఫ్ కౌన్సిల్ అనేది ప్రభుత్వం ఉద్యోగ సంఘాల మధ్య చర్చలకు ఒక ముఖ్యమైన వేదిక. ఉద్యోగుల సమస్యలను ప్రభుత్వ దృష్టికి తీసుకెళ్లడానికి, విధానపరమైన నిర్ణయాల్లో ఉద్యోగుల అభిప్రాయాలను తెలి యజేయడానికి ఈ వేదిక ఉపయోగపడుతుంది. అయితే ఇందులో ప్రాతినిధ్యం పొందే సంఘాల ఎంపికకు కూడా ఒకే విధమైన ప్రమాణాలుండాలి.
నిర్దిష్ట కాలానికి పరిమితం చేసి
ఒకసారి గుర్తింపుపొందిన సంఘం నిరవధికంగా అదేహోదాలో కొనసాగడం ఎంతవరకు సమంజసం? కాలక్రమేణా సభ్యత్వ బలం మారవచ్చు. కొత్త సంఘాలు ఏర్పడవచ్చు. ఉపాధ్యాయుల అభిప్రాయాలుమార వచ్చు. అలాంటప్పుడు పాత గుర్తింపులనే శాశ్వతంగా కొన సాగించడం కంటే, నిర్దిష్ట కాలవ్యవధిలో సంఘాల ప్రాతి నిధ్యాన్ని తిరిగి నిర్ధారించడం అవసరం. దీనికి ఉత్తమమైన మార్గం ఎన్నికల విధానం, రాష్ట్రవ్యాప్తంగా ప్రభుత్వ ఉపా ధ్యాయులకు తమకు నచ్చిన సంఘానికి ఓటు వేసే అవకా శం కల్పించాలి. ప్రతి ఉపాధ్యాయుడికి ఒకే ఓటు హక్కు ఉండాలి. స్వతంత్ర ఎన్నికల నిర్వహణ సంస్థ ఆధ్వర్యంలో రహస్య ఓటింగ్ జరగాలి. ఎన్నికల్లో వచ్చిన ఓట్ల శాతం ఆధారంగా సంఘాలకు గుర్తింపు, జాయింట్ స్టాఫ్ కౌన్సి ల్లో ప్రాతినిధ్యం కల్పించాలి. ఈ గుర్తింపును మూడు లేదా ఐదు సంవత్సరాల వంటి నిర్దిష్ట కాలానికి పరిమితం చేసి, ఆ తర్వాత మళ్లీ ఎన్నికలు నిర్వహించాలి. తద్వారా సంఘాలు నిరంతరం ఉపాధ్యాయుల విశ్వాసాన్ని పొందేం దుకు కృషి చేస్తాయి. నాయకత్వ మార్పునకు కూడా అవకా శం ఏర్పడుతుంది. మరో ముఖ్యమైన అంశం సంఘ నాయకులకు కల్పిస్తున్న ఓ.డి. సౌకర్యం. ఉపాధ్యాయుల సమస్యల పరిష్కారం కోసం సంఘ ప్రతినిధులు ప్రభుత్వ అధికారులను కలవడం, చర్చల్లో పాల్గొనడం, సమస్యల పరిష్కారానికి సమయం కేటాయించడం సమంజనమే. అందుకు ప్రభుత్వం కొంత వెసులుబాటు కల్పించడం కూడా అవసరమే.

ప్రజాస్వామిక విలువలు ప్రతిబింబించాలి
అయితే ఆ సౌకర్యానికి నిర్దిష్టమైన పరిమితులు, బాధ్యతలుండాలి. కొంతమంది ప్రతినిధులు సుదీర్ఘకాలం పాఠశాల విధులకు దూరంగా ఉంటే, వారి బోధనా బాధ్య తలు ఇతర ఉపాధ్యాయులపై పడతాయి. దీనివల్ల పాఠశా లల బోధనా కార్యక్రమాలపై ప్రభావం పడే అవకాశంఉంది. కాబట్టి ఓ.డి. సౌకర్యం అనేది శాశ్వత హక్కుగా కాకుండా, ఉపాధ్యాయుల ప్రయోజనాల కోసం ప్రభుత్వం కల్పించే పరిమిత కాలపు వెసులుబాటుగా ఉండాలి. ఓ.డి. సౌకర్యం పొందిన ప్రతినిధులు తమ పదవీకాలంలో ఎన్ని సమావేశాల్లో పాల్గొన్నారు? ఎన్ని సమస్యలను ప్రభుత్వం దృష్టికి తీసుకెళ్లారు? ఎన్ని సమస్యలకు పరిష్కారం సాధించారు? అనే వివరాలను వార్షిక నివేదిక రూపంలో సమర్పించాలి. ఆ సౌకర్యం వల్ల ఉపాధ్యాయులకు, విద్యావ్యవస్థకు కలిగిన ప్రయోజనాలను సమీక్షించాలి. ప్రతినిధుల సంఖ్య, ఓ.డి. కాలపరిమితి, పనితీరు సమీక్షకు సంబంధించి ప్రభుత్వం స్పష్టమైన మార్గదర్శకాలు రూపొందించాలి. ఉద్యోగుల జీత భత్యాలతో కూడిన ఈ సౌకర్యం ప్రజాధనంతో ముడిపడి ఉన్నందున దాని వినియోగంలో పారదర్శకత తప్పనిసరి. ఇక సంఘాల అంతర్గత వ్యవహారాల్లో కూడా ప్రజాస్వామిక విలువలు ప్రతిబింబించాలి. సంఘాలకు ఎన్నికలు క్రమం తప్పకుండా జరగాలి. సభ్యులకు తమ నాయకత్వాన్ని ఎన్ను కునే, ప్రశ్నించే, అవసరమైతే మార్చుకునే అవకాశంఉండాలి. ఒకే వ్యక్తులు సుదీర్ఘకాలం పదవుల్లో కొనసాగకుండా పదవీ కాల పరిమితులుండాలి. సంఘాల వార్షిక ఆదాయ, వ్యయాలు, సభ్యత్వరుసుముల వివరాలు, ఆడిట్ నివేదికలు సభ్యు లకు అందుబాటులో ఉంచాలి. అనేక సంఘాలు ఉండటం ప్రజాస్వామ్యానికి ప్రతీక కావచ్చు. అయితే సంఘాల సంఖ్య పెరగడమే ఉపాధ్యాయులసమస్యల పరిష్కారానికి కొలమానంగా మారకూడదు. సంఘాల మధ్య సమన్వయం, పరస్పర సహకారం కూడా అవసరం. ఉపాధ్యాయుల బకా యిలు, పదోన్నతులు, బదలీలు, సర్వీసు సమస్యలు, పాఠశా లల్లో మౌలిక వసతులు, బోధనా స్వేచ్చ వంటి అంశాలపై సంఘాలన్నీ నిర్మాణాత్మకంగా స్పందించాలి. సంఘాలఅసలు లక్ష్యం నాయకులకు పదవులు కల్పించడంకాదు, సభ్యుల సమస్యలకు పరిష్కారం చూపడం, గుర్తింపుపొందడం మాత్ర మేకాదు, ఆ గుర్తింపుకు తగిన బాధ్యతను నిర్వర్తించడం.
-తరిగోపుల నారాయణస్వామి